Eliza Kącka stworzyła książkę niezwykle osobistą, a jednocześnie intelektualnie przenikliwą — łączącą refleksję nad codziennością, emocjami i literaturą. Jury podkreślało jej wrażliwość językową, oryginalność formy oraz umiejętność tworzenia literatury intymnej, która pozostaje bliska czytelnikowi niezależnie od jego doświadczeń.
W finale Nike 2025 znalazło się siedem książek reprezentujących różne gatunki i style, co pokazuje, jak różnorodna i żywa jest współczesna polska literatura. W finałowej siódemce obok zwycięskiego eseju Elizy Kąckiej znalazły się: „Czarna ręka, zbrodnia i kara” Marcina Kąckiego, „Dom z dwiema wieżami” Macieja Zaremby Bielawskiego, „Pusty las” Moniki Sznajderman, „Wojny” Marcina Wichy, „Wojownicy” Wojciecha Chmielarza oraz „Wojna. Reportaż z Ukrainy” Zbigniewa Parafianowicza. Każda z tych książek wnosiła do finału odmienną perspektywę — od reportażu i eseju po literaturę faktu i prozę.
Tegoroczna edycja pokazała wyraźną dominację eseistyki i literatury non-fiction, które coraz częściej stają się przestrzenią najciekawszych literackich poszukiwań. Nike, przyznawana od 1997 roku, pozostaje najważniejszą nagrodą literacką w Polsce, a jej celem jest wyróżnianie książek, które wnoszą istotny głos do współczesnej kultury. W 2025 roku takim głosem okazała się twórczość Elizy Kąckiej — subtelna, osobista i jednocześnie niezwykle przenikliwa.
