To wydarzenie o wyjątkowej randze, realizowane we współpracy z renomowaną włoską agencją Arthemisia, specjalizującą się w organizacji prestiżowych wystaw. Prezentacja zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie w Palazzo Bonaparte, położonym w samym sercu Rzymu, na skrzyżowaniu Via del Corso i Piazza Venezia, stanowi znaczącą promocję polskiej kolekcji sztuki Dalekiego Wschodu na arenie europejskiej. Jak podkreśla prof. dr hab. Andrzej Szczerski, dyrektor MNK, to nie tylko prezentacja o międzynarodowym znaczeniu, lecz także spotkanie kultur i historii Polski, Włoch oraz Japonii. Po raz pierwszy we Włoszech pokazano tak obszerną monograficzną wystawę Hokusaia, artysty, którego twórczość od lat fascynuje odbiorców na całym świecie.
Katsushika Hokusai był twórcą niezwykle wszechstronnym, który przez całe życie rozwijał swój język artystyczny, poszukując nowych rozwiązań formalnych. Jego dorobek obejmuje rozbudowane cykle pejzażowe, przedstawienia natury, kompozycje inspirowane literaturą i historią, druki okolicznościowe, a także wzorniki i szkicowniki. Był jednym z pierwszych japońskich artystów, którzy zdobyli szeroką rozpoznawalność poza Japonią, wywierając istotny wpływ na sztukę europejską XIX wieku. Do dziś pozostaje ważnym punktem odniesienia dla kultury popularnej, m.in. dzięki serii albumów „Hokusai Manga”, która odegrała kluczową rolę w rozwoju współczesnego komiksu japońskiego. Na rzymskiej wystawie zaprezentowano blisko 200 jego dzieł, w tym drzeworyty i albumy ilustrowane.
Prezentacja w Palazzo Bonaparte wpisuje się w obchody 160. rocznicy nawiązania stosunków dyplomatycznych między Japonią a Włochami, co dodatkowo podkreśla jej symboliczny wymiar. Scenariusz ekspozycji przygotowała Beata Romanowicz, kuratorka i kustosz Działu Sztuki Dalekiego Wschodu MNK, dostosowując go do charakteru historycznych wnętrz pałacu, w których znajdują się m.in. elementy wystroju autorstwa Antonia Canovy, jednego z najwybitniejszych twórców europejskiego neoklasycyzmu.
Narrację wystawy otwierają refleksje Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego – kolekcjonera, którego dar z 1920 roku stał się fundamentem krakowskich zbiorów japońskich. Jego słowa prowadzą zwiedzających przez kolejne części ekspozycji, ukazując różnorodne wątki twórczości Hokusaia: od przedstawień związanych z traktem Tōkaidō, przez motywy natury i żywiołu obecne w serii „Oglądanie wodospadów w różnych prowincjach”, aż po słynny cykl „Trzydzieści sześć widoków góry Fuji”, obejmujący najbardziej rozpoznawalne kompozycje artysty, w tym „Wielką falę w Kanagawie” i „Piękną pogodę przy południowym wietrze”.
Ekspozycję wzbogaca około 150 obiektów rzemiosła artystycznego, które pozwalają osadzić twórczość Hokusaia w kulturze materialnej epoki Edo. Wśród nich znajdują się wyroby lakowe, takie jak puzderka inrō, a także czarki, grzebienie, elementy uzbrojenia i oprawy mieczy, ukazujące kunszt japońskiej metalurgii. Osobną część stanowią tekstylia – kimona o różnym stopniu formalności, pasy obi, narzuty haori oraz chusty furoshiki. Całość uzupełniają obiekty ceramiczne i odlewy z brązu inspirowane światem natury.
Zestawienie drzeworytów z obiektami rzemiosła pozwala spojrzeć na twórczość Hokusaia w szerszej perspektywie, a jednocześnie wprowadza w historię kolekcjonerstwa sztuki japońskiej w Muzeum Narodowym w Krakowie. Na wystawie znalazły się obiekty pochodzące z różnych etapów budowania kolekcji – od najwcześniejszych darów, w tym przekazanych w 1892 roku przez Wiktora Osławskiego dwóch wazonów z dekoracją przedstawiającą sceny produkcji jedwabiu, po najnowsze nabytki, takie jak drzeworyty przekazane muzeum w 2018 roku przez dr. Jensa Wiebela.
Wystawie towarzyszy katalog w języku włoskim autorstwa Beaty Romanowicz, zawierający teksty oraz noty do prezentowanych drzeworytów i wybranych obiektów rzemiosła artystycznego. Publikacja stanowi cenne uzupełnienie ekspozycji i pozwala pogłębić wiedzę o twórczości Hokusaia oraz o historii krakowskiej kolekcji.
Źródło: Muzeum Narodowe w Krakowie
