Ekspozycja obejmuje przekrój projektów powstałych od końca lat sześćdziesiątych aż po lata dziewięćdziesiąte, autorstwa trzech wybitnych twórców: Kaliny Paroll, Magdy Ignar oraz Jerzego Antkowiaka. Zwiedzający zobaczą między innymi inspirowane witrażami Wyspiańskiego jedwabne suknie z Milanówka, odważne kreacje z weluru, słynne „kreacje kolejkowe”, a także „płaszcz z Mody Polskiej”, który w realiach PRL-u stał się synonimem luksusu i przedmiotem pożądania tysięcy Polek. Wystawa, ukazująca bogactwo stylów oraz niezwykłą pomysłowość projektantów w czasach kryzysu gospodarczego lat osiemdziesiątych, będzie dostępna dla publiczności od 19 czerwca 2026 roku do 13 czerwca 2027 roku.
Najwcześniejsza z prezentowanych sukni, zaprojektowana przez Kalinę Paroll w 1969 roku, emanuje subtelną elegancją i wyczuciem formy. Projektantka zestawiła gładką, aksamitną górę z gęsto plisowaną spódnicą, a całość przełamała bogatym, trójwymiarowym haftem — autentycznym fragmentem zdobienia z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Paroll chętnie łączyła nowe z dawnym, co stało się jednym z jej znaków rozpoznawczych. Przez wiele lat odpowiadała za współpracę z zakładami jedwabniczymi w Milanówku, które od 1924 roku tworzyły unikatowe tkaniny, ręcznie malowane w tamtejszej „malarni”. Współpraca projektantów z malarkami owocowała niezwykłymi realizacjami, takimi jak kreacja „Motyl”, inspirowana witrażami Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera, czy zielona suknia wieczorowa z pejzażowym motywem stawu, łabędzi i gigantycznego motyla. Wśród najciekawszych projektów znajduje się także zestaw inspirowany kulturą romską, z falbanistą spódnicą i obszerną bluzką o szerokich rękawach, uszyty z cieniowanego, ręcznie malowanego jedwabiu.
Elegancję połączoną z nutą prowokacji reprezentują projekty Magdy Ignar. Jednym z najbardziej charakterystycznych jest suknia z czarnego weluru — pozornie skromna, zabudowana pod szyję, lecz powyżej linii talii welur ustępuje miejsca przejrzystej gazie, odsłaniającej lewą pierś. To przykład śmiałej gry z konwencją, która wyróżniała twórczość Ignar i czyniła ją jedną z najbardziej wyrazistych projektantek epoki.
Na wystawie znalazły się również wizytowe i wieczorowe kreacje Jerzego Antkowiaka, projektanta, którego nazwisko stało się niemal synonimem Mody Polskiej. Jego prace obejmują zarówno klasyczne propozycje utrzymane w stylu dostojnej elegancji, jak i realizacje awangardowe, pełne humoru i teatralnej ekspresji. Wśród eksponatów znalazły się dwa zestawy z lat dziewięćdziesiątych, w których zamiast spódnic pojawiają się krótkie spodnie — jeden wizytowy, z zielonej wełny, drugi balowy, w odcieniach zieleni i złota. Tego typu rozwiązania, choć dziś powszechne, wówczas pojawiały się głównie na wybiegach największych światowych projektantów.
Uwagę przyciągają także dwie obszerne, ciepłe spódnice Antkowiaka, w tym jedna z jubileuszowej kolekcji z 1983 roku. Był to czas, gdy polska gospodarka znajdowała się w dramatycznym stanie, a nawet „Moda Polska” — wizytówka sukcesu krajowego przemysłu odzieżowego — borykała się z brakiem odpowiednich tkanin. W „Polskiej Kronice Filmowej” określono je mianem „kreacji kolejkowych”, podkreślając ich praktyczność i dostosowanie do realiów codzienności. Na ekspozycji nie mogło zabraknąć również słynnego „płaszcza z Mody Polskiej”, który w latach PRL-u stał się symbolem jakości, elegancji i luksusu.
Wystawa „Moda Polska” w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie prezentowana jest w Kamienicy Szołayskich. Zwiedzający mogą ją oglądać od wtorku do niedzieli, w godzinach od 10:00 do 16:00, a we wtorki do 18:00. Kuratorką ekspozycji jest Joanna Regina Kowalska, która podkreśla, że to nie tylko pokaz mody, lecz także opowieść o kreatywności, determinacji i niezwykłej sile polskiego wzornictwa, które potrafiło rozkwitać nawet w trudnych czasach.
Źródło: Muzeum Narodowe w Krakowie
