W XIX i na początku XX wieku polskie ziemie wielokrotnie doświadczały fal epidemii, które potrafiły zatrzymać życie od nadwiślańskich wsi po największe miasta. W centrum naszej opowieści stoi cholera – choroba, która wracała jak ponury rytm epoki i wielokrotnie nawiedzała ziemie polskie, od zaborów po II Rzeczpospolitą, zostawiając po sobie masowe groby, zmienione obyczaje i nowe praktyki sanitarne. Audycja pokazuje, że zarazy były lustrem epoki – odsłaniały słabości państwa, ale też przyspieszały zmiany, które dziś uznajemy za fundament współczesności.