Jestem do zabicia, ale nie do upadlania

„Jestem do zabicia, ale nie do upadlania” – tak o sobie mówiła i pisała. Często przywoływała słowa swojego dziadka: „Ludzie znieprawionego umysłu i nierzetelnej mowy tworzą podstawy każdego piekła na ziemi”. Według tych słów żyła i tworzyła. Jej mowa była tak-tak, nie-nie, jak w Biblii. Jej poezja jest jak chleb, sól i woda – coś bez czego nie da się przeżyć. Dziś przed Państwem ONA – MARIANNA BOCIAN.